ادبي ژبه ده ... د روسیې ادبي ژبې تاریخ

د ادبي ژبه یو دی چې په کې د یو ځانګړي خلکو لیکلي ژبه او ځینې وختونه ډیری. دا په دې ژبه کې یو ښوونځي، لیکل او ورځنی ارتباط، رسمي سوداګریز اسناد، ساینسي کارونه، افسانه، ژورنالیزم، او همدارنګه د هنر نورو نورو څرګندونو ته چې په شفاهي، اکثرا لیکل شوي، خو ځینې وختونه شفا . له همدې کبله، د ادبي ژبې زباني لیکلي او لیکلي کتابونه مختلف دي. د دوی متقابل عمل، اړیکو او راوتلو د تاریخ په ځینو مقرراتو پورې اړه لري.

د مفهوم مختلف تعریفونه

ادبي ژبه یوه داسې پیښه ده چې په خپله بڼه د مختلفو ساینس پوهانو لخوا پوهیږي. ځینې خلک په دې باور دي چې دا په ټول هیواد کې یو، یوازې د کلمو مالکینو لخوا چمتو شوی، دا، لیکوالان دي. د دې تګلارو ملاتړ په اصل کې د ادبي ژبې مفهوم معنی لري چې نوي وخت ته اشاره کوي، او په ورته وخت کې د خلکو په مینځ کې د بډایه بیان شوي افسانه. د نورو په وینا، ادبی ژبه یو کتاب دی، لیکل شوی، چې د ژبی وینا استدلال کوي، دا یو ژبی ژبه دی. د دې تفسیر اساس هغه ژبې دي کوم چې لیکل یو زوړ دی. نور بیا هم په دې اند دي چې دا یو داسې ژبه ده چې په عمومي توګه د یو ځانګړي خلکو لپاره د اعتبار وړ وي او د ژبې او لیکلو پرځای اعتبار لري، کوم چې عمومي اعتبار نلري. د ادبي ژبه تل د خلکو د تخليکي فعالیت پایله ده. دا د دې مفکورې لنډ تفصیل دی.

د بیلابیلو ژبو سره اړیکه

د ژبو او ادبي ژبو متقابل عمل او ارتباط ته باید پاملرنه وشي. د ځینو ځانګړو ژبو تاریخي بنسټونه خورا باثباته دي، دا ډیره ستونزمنه ده چې د ادبي ژبې لپاره د ژبې د ټولو غړو ژبو سره یوځای شي. تراوسه پورې ژبی په بریالیتوب سره په مختلفو هیوادونو کې د عمومي ادبي ژبه سره سیالي کوي، د بیلګې په توګه، اندونیزیا، ایټالیا کې.

مفهوم د ژبې شالونو سره هم چې د هرې ژبې په حدود کې شتون لري سره مینځل کیږي. دا ډول ډول ډول دي، کوم چې په تاریخي توګه وده کړې او پدې کې یو ځانګړتیاوې شتون لري. ځینې یې کولی شي په نورو بیلابیلو ډولونو کې تکرار شي، مګر یو ځانګړتیا او د ځانګړتیاوو یو مشخص ترکیب د نورو څخه یو طرز توپیر کوي. نن ورځ، یو زیات شمیر سپیکران د سپیڅلي او سپیڅلي بڼه کاروي.

د مختلفو خلکو په منځ کې د ادبي ژبې په پراختیا کې توپیرونه

په منځنۍ دورې کې، او همدارنګه په عصري ټیمونو کې، د ادبي ژبې تاریخ د مختلفو خلکو تر منځ په بیلابیلو لارو کې بیلابیل پرمختګ کړی. راځئ چې د مثال په توګه، د منځني ختیځ د آلمان او رومانیا د خلکو په کلتوري کې د لاتیني ژبو رول ولوبوو، هغه دندې چې د 14 پیړۍ په پیل کې په انګلستان کې د فرانسوي ژبې لوبه، د لاتین، چک، پولیو ژبو، په 16 پیړۍ کې، نور

د سولي ژبې ژبو

په هغه وخت کې چې ملت جوړ او وده کوي، د ادبي نورمونو یووالي وده کوي. ډیری وختونه دا په لیکل کې لومړي ځل کیږي، مګر کله ناکله دا بهیر په یو لیکلی او شفاهي توګه ترسره کیدی شي. د روسیې د 16-17 پیړۍ په دوره کې، کار کول روان وو چې د کولوروفیل ماسکو د ورته اړتیاوو په جوړولو سره د سوداګرۍ د ژبې ژبې تعقیب او تعقیب کړي. ورته عمل په نورو سولویک هیوادونو کې رامنځ ته کیږي ، په کوم کې چې ادبي ژبه فعاله وده کوي. د صربی او بلغاریا لپاره، دا لږ ځانګړتیاوی نه لري، ځکه چې په سربیا او بلغاریستان کې د سوداګرۍ کلینیکي او دولتي ژبې پراختیا په ملي بنسټ کې هیڅ شرایط نه درلود. روسيه د پولنډ سره او تر يو څه حده چک د ملي سولي ادبي بېلګه ده، چې د ليکلي لرغونو آثارو سره په اړيکه کې ساتل کيږي.

ملي ژبه چې د پخوانی دود سره یو ځای مات شوی دی ، سربي - کراتی دی او یوکراین هم یو څه دی. سربيره پردې، داسې سوليسي ژبې شته چې په دوامداره توګه پرمختګ نه کوي. په یو مشخص پړاو کې، دا پرمختګ خنډ و، نو په ځینو هیوادونو کې د ملي ژبې ځانګړتیاوې د پخوانیو، پخوانی لیکلو رواجونو سره یا د هغې وروسته - دا مقدونیه، بیلاروسی ژبو سره توپیر درلود. راځئ چې په تفصیل سره په خپل هیواد کې د ادبي ژبې تاریخ په پام کې ونیسو.

د روسیې ادبي ژبې تاریخ

د ادبي یادگارونو ترټولو زوړ قد، چې ژوندي پاتې شوی، د 11 میلادي پیړۍ نیټه. د بدلون بهیر او د 18-19 پیړیو په بهیر کې د روسي ژبې جوړول د دې پر بنسټ رامنځ ته شول چې د فرانسې ژبې ته مخالفت وکړي - د ویاړ ژبه. د روسیې د ادبونو د کلاسیک کارونو کې، د هغه امکانات په فعاله توګه مطالعه شوي، نوې ژبني بڼهونه معرفي شوي. لیکوالانو خپل شتمنۍ ټینګار وکړ او د بهرنیو ژبو په تړاو یې ګټو ته اشاره وکړه. شخړې اکثرا په دې مسله پیل شوې. د بیلګې په توګه د سلوفیلو او لویدیزانو ترمنځ شخړې شتون لري. وروسته، د شورویانو په جریان کې، زموږ ټینګار ټینګار وکړ چې زموږ ژبې د کمونیزم جوړونې ژبه ده، او د سټالن د واکمنۍ پرمهال هم د روسیې په ادب کې د کاسمپالوستیزم په وړاندې مبارزه ترسره شوه. او په اوسني وخت کې زموږ په هیواد کې د روسی ادبي ژبې تاریخ تاسیس شوی، ځکه چې دا بدلون په دوامداره توګه روان دی.

زبانی لوبی هنر

د کلمو په بڼه کې لوڅېدل، نوبت، عکاس، دیني کیسې د دور تاریخ ته ځي. د زباني لوبو هنرونه د نسل نسل څخه، د خولې څخه خولې پورې، او د دوی محتويات په دې ډول پالل شوي وو، چې یواځې ترټولو باثباته مرکبات پاتې دي، او د ژبې بڼه د ژبې په بڼه نوي شوي.

او د لیکلو وروسته وروسته، د شفاهي تخلیقیت شتون موجود دی. د عصري وختونو کې د بزګرانو لپاره د ښاري او کار، همداراز غلو (هغه، د زندان بندیان) او اردو اضافه شوې. نن ورځ د زبانی هنر آرشیف په پراخه کچه په انډیډونو کې استازیتوب کیږي. دا په لیکلي ادبي ژبه باندې هم اغیزه کوي.

ادبی ژبی څنګه په قدیم روس کی وده کوله؟

په روسيه کې د ليکلو خپرول، چې د ادبي ژبې د جوړولو لامل شو، معمولا معمولا د سيرل او ميتيوسيس نومونو سره تړاو لري.

په نوګورډډ او د 11 او 15 پیړیو نورو ښارونو، د برچ برارک لیکونه په پروسه کې وو. د ژوندي ډیری ډیری شخصي نښې دي، کوم چې د سوداګریزې فطرت څخه و، او همدارنګه د محکمو ریکارډونه، سوداګر، رسیدونه، خواړه اسناد. همدارنګه د ټولنیزې ژبې (کورنی، لارښوونې، د ښوونځي ټوکه، سازشونه)، ادبي او قضاوتونه، او همداراز هغه ریکارډونه چې په فطرت کې زده کړه کوي) د کوچنيانو سکالونه او انځورونه، د ښوونځي تمرینونه، ګودامونه، افرفونه (.

په 863 کې د وروڼو میتیوسیس او سیریل لخوا پیژندل شوی، د کلیسا سولوونیک اسکرین په یوه ژبني سولي باندې ولاړ و، کوم چې په بدل کې د سلیمان سلیلي ژبو څخه اخیستل شوی، یا د پخوانی بلغاریا ژبی څخه، د مکسیکو مقالې. د دغو وروڼو ادبي فعالیت اساسا د زاړه او نوي معاینه کتابونو په ژباړولو کې و . د دوی زده کونکي د یونانيانو څخه د مذهبي کتابونو چرچ سوليانیان لیږدول شوي وو. ځینې عالمان پدې باور دي چې سیریل او میټیسیوس ګیلګولیکټ معرفي کړی، نه د سیریلیک، او وروستنۍ یې لا دمخه د دوی زده کونکو لخوا پراختیا شوې.

کلیسا سولوونی

د کتاب ژبه، او د خبرو اترو نه وروسته، چرچ سلیمان وو. دا د ډیری سلیمان خلکو تر منځ خپره شوې، چیرې چې دا د چرچ کلتور ژبه ده. چرچ سولووني ادب په لویدیځ کې د لویدیځ سوریانو په منځ کې موراویا کې، په بلجیم کې، بلغاریه او سربیا - په سویل کې، په چک جمهوریت، کروشیا، والیا او په عین وخت کې په عیسویت کې د روسیې سره. د چرچ سولووني ژبه د ژبو ژبې څخه ډیر توپیر درلود، متنونه د لیکل شوي بدلون سره مخامخ شوي وو، دوی په تدریجي ډول سره وبایلل. کلمې د روسیانو سره اړیکه ونیوله، د سیمه ییزو ژبو ځانګړتیاوې منعکس کړي.

د لومړي ګرامر کتابونه په 1596 کې د Lavrenty Zinani او 1619 په مایلیو Smotrytsky لخوا ترتیب شوي. د 17 پیړۍ په پاى کې، د کلیسا سولوون په څیر د داسې ژبو جوړیدل په پراخه کچه بشپړ شوی.

د 18 پېړۍ پیړۍ - د ادبي ژبې سمون

M.V. لوموموسیوف په 18 پیړۍ کې زموږ د هیواد په ادبي ژبی او همدارنګه د معرفي سیسټم ترټولو مهمې اصالحات تر سره کړل. هغه په 1739 کې یو لیک وليکل چې په هغه کې یې د توضیح اساسي اصول وټاکل. لیمووموسیوف، د توریاکاکوسکسی سره زهر کول، لیکلي چې اړین دی چې د نورو ژبې څخه پور اخیستل پر ځای د ژبې وړتیا وکاروي. میخیل ویلیسویچ په وینا، آیاتونه په مختلفو بندونو کې لیکل کیدی شي: توپابیک (ټریچ ، ایبامیک)، ټریسیلابیک (امفبرچیا، انایټیس، ډیټیلیل)، مګر هغه په دې باور وو چې سپاندی او پیریش ته ویش غلط دی.

سربېره پر دې، لیمووموسیوف د روسیې یو ساینسي ګرام هم جوړ کړ. هغه په خپل کتاب کې د هغه امکانات او شتمني بیان کړې. ګرامر 14 ځله تکرار شو او وروسته د بل کار بنسټ وګرځید - ګرامر بارسو (په 1771 کې لیکل شوی)، هغه څوک چې میخیل ویسیسویچ د شاګرد و.

زموږ په هیواد کې عصري ادبي ژبه

د هغه خالق الکساندر پوکنین دی، د هغه مخلوقات زموږ په هیواد کې د ادب مقالې دي. دا مقاله لاهم اړونده ده، که څه هم د تیرو دوو سوو کلونو په اوږدو کې ژبه خورا لوی بدلونونه لري، او نن ورځ د عصري ژبو او پشتین ژبې ترمنځ واضح ډوله توپیرونه شتون لري. سره له دې چې د نننۍ ادبي ژبې نورمونه نن ورځ بدل شوي، موږ اوس هم دا د الکساندر سرجیوچ د کار مثال دی.

په همدې وخت کې شاعر، د ملی مترجم ادبي ژبې په جوړولو کې مهم رول ته اشاره وکړه. کارمین، د دې معروف لیکوال او تاریخ پوه، د الکساندر سرجیوف د وینا له مخې، روسی ژبه د بل د یوک څخه خوشې کړه او هغه بیرته راستون شو.